PROCJENA SPOLJNJE RESORPCIJE KORJENA ZUBA NAKON DENTOALVEOLARNE TRAUME PERIAPIKALNOM RADIOGRAFIJOM I KOMPJUTERIZIRANOM TOMOGRAFIJOM

 

DIFFERENCE BETWEEN PERIAPICAL RADIOGRAPHS AND COMPUTERIZED TOMOGRAPHY IN EVALUATION OF EXTERNAL ROOT RESORPTION FOLLOWING DENTAL-ALVEOLAR TRAUMA

Prohić S.1 , Komšić S.1 , Nakaš E.2

1Katedra za Oralnu kirurgiju, Stomatološki fakultet sa klinikama Univerziteta u Sarajevu, Sarajevo, Bosna i Hercegovina
2Katedra za Ortodonciju, Stomatološki fakultet sa klinikama Univerziteta u Sarajevu, Sarajevo, Bosna i Hercegovina

Kontakt:
Samir Prohić
Stomatološki fakultet
sa klinikama
Univerziteta u Sarajevu
Bolnička 4a
71000 Sarajevo
Bosna i Hercegovina
e-mail: sprohic@gmail.com

SAŽETAK:
Cilj: Cilj studije je komparativna analiza primjene periapikalne radiografije i CT-a u procjeni resorpcije korijena nakon dentoalveolarne traume.
Materijal i metode: Za potrebe studije je korišteno pet pasa mješanaca prosječne težine 13,9 ±1,5 kg. Također, korišteno je 48 mandibularnih premolara sa završenim rastom i razvojem korijena, pri čemu je svaki pas služio kao svoja kontrola. Korišteni su dvokorijenski mandibularni premolari (P2, P3, P4), a P1 je isključen iz studije zbog veličine korijena i nemogućnosti postavljanja imobilizacije. Dvokorjeni premolari su hemisecirani nakon čega su endodontski tretirani standardnim endodontskim instrumentima, nakon čega su punjeni sredstvom za definitivnu obturaciju kanala, metodom hladne kondenzacije sa gutaperkom na konvencionalan način. Korjenovi su nakon učinjenog ekstrahirani sa što manje traume. Po obavljenoj ekstrakciji, korjenovi su podvrgnuti periodu sušenja u trajanju od 45 minuta. Nakon 45-minutnog sušenja, zubni korjenovi se plasiraju u različite tekućine kako slijedi: 1mMol ALN,3 mMol of ALN i fiziološka otopina tokom pet minuta, nakon čega se izvrši replantacija u pripadajuće alveole. Dok su psi bili još pod općom anestezijom, učinjeni su retroalveolarni snimci standardnom tehnikom dentalnog retroalveolarnog snimanja. Nakon četiri mjeseca eksperimentalne životinje su žrtvovane aplikacijom prevelike doze 6% natriumtiopentala koji je apliciran intravenski. Vilični blokovi prije rezanja podvrgnuti su konvencionalnom RTG retroalveolarnom snimanju te snimanju spiralnim CT-om marke Siemens “Somatom volume zoom” (4-slice) -multidetektorski.
Rezultati i zaključak: U procjeni resorptivnih promjena korijena poslije dentoalveolarne traume, neophodno je odabrati proceduru koja će odgovoriti zahtjevima i potrebama dijegnostike, a koji ujedno predstavlja najmanji rizik za zdravlje pacijenta. Periapikalna radiografija, kao jednostavna, brza i pristupačna tehnika i dalje predstavlja značajnu metodu u dijagnostici resorptivnih promjena. Iako periapikalna radiografija ima zadovoljavajući nivo preciznosti, CT predstavlja pouzdaniju tehniku u njihovoj dijagnostici, što se posebno odnosi na manje resorptivne lezije u kojima periapikalna radiografija pokazuje svoja ograničenja.

Ključne riječi: resorpcija korijena, dentalna trauma, periapikalna radiografija, CT

Comments are closed.